ΠΟΣΟ ΤΥΧΕΡΟΙ ΟΣΟΙ ΖΟΥΝ ΣΕ ΕΝΑ ΔΙΚΟ ΤΟΥΣ ΚΟΣΜΟ…PAUL AUSTER

Πήρε τον ηλεκτρικό από το Μοναστηράκι με σκοπό να πάει Βικτώρια.
Έκατσε σε μία θέση δίπλα στο παράθυρο κι άνοιξε το βιβλίο της. Έχει λίγη μυωπία κι έτσι αποφεύγει να κοιτάζει γύρω της . Τη ζαλίζει.Πάντα της άρεσε ο Paul Auster, τη συναρπάζουν οι αστικοί του δαίδαλοι και τα αδιέξοδα της ταυτότητας. Την παρασύρουν. Άνοιξε το The Book of Illusions κι άρχισε να διαβάζει.
Είχε στο νου της ότι η Βικτώρια είναι δυο στάσεις παραπέρα. Θα τις μετρούσε νοερά και θα κατέβαινε. Τρεις σελίδες μετά, πρώτη στάση. «Ομόνοια» σκέφτηκε καθώς άκουγε τους επιβάτες να μπαινοβγαίνουν, «στην επόμενη». Δύο σελίδες αργότερα, η στάση της. Έκλεισε το βιβλίο, το έβαλε στην τσάντα, ετοιμάστηκε να σηκωθεί.
Οι πόρτες άνοιξαν, έκανε ένα βήμα, και κοίταξε μπροστά της. Στην αρχή νόμισε ότι δεν έβλεπε καλά.

Δύο στάσεις μετά το Μοναστηράκι, βρέθηκε και πάλι στον ίδιο σταθμό. Στο Μοναστηράκι. Για δέκα δευτερόλεπτα νόμισε ότι είχε πάθει εγκεφαλικό, ότι δε βλέπει καλά, ότι θα λιποθυμούσε. Νόμισε ότι βρέθηκε μέσα στο βιβλίο του Auster. Ότι έγινε η ηρωίδα του. Βγήκε από το τραίνο, πήρε τηλέφωνο τη φίλη της.
«Στην Ομόνοια αλλάζεις τραίνο», της είπε ψύχραιμη εκείνη.«Έχουν αλλάξει τα δρομολόγια». Τόσο απλά.
Μου διηγήθηκε το περιστατικό λίγες ώρες αργότερα χαμογελώντας.«Ένιωσα μια αγωνία φοβερή», μου είπε, «Νόμιζα ότι μου συνέβη κάτι εξωπραγματικό. Δυο στάσεις μετά, ξανά στην ίδια στάση».
Στο νου μου ήρθαν οι λέξεις του Paul Auster από το The Brooklyn Follies:
“When a person is lucky enough to live inside a story, to live inside an imaginary world, the pains of this world disappear. For as long as the
story goes on, reality no longer exists.” “Όταν ένα άτομο είναι αρκετά τυχερό για να ζήσει μέσα σε μια ιστορία, για να ζήσει μέσα σε ένα
φανταστικό κόσμο, οι πόνοι αυτού του κόσμου εξαφανίζονται.Για όσο διάστημα η ιστορία συνεχίζεται, η πραγματικότητα δεν υπάρχει πλέον”.

Σκέφτηκα πόσο δίκιο έχει ο Auster, και πως η φίλη μου είναι τόσο τυχερή που ζει διαρκώς σε έναν φανταστικό κόσμο:είναι συνεχώς αφηρημένη,σε ένα λίγο δικό της κόσμο, έχει λίγη μυωπία και, κυρίως, δεν ενημερώνεται ποτέ για τις αλλαγές δρομολογίων του ΗΣΑΠ.
Την αγαπώ πολύ.

ΠΗΓΗ:donteverreadme.wordpress.com

www.tokatafigiomou.com