ΕΝΑΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΙΠΠΟΤΗΣ

Αγαπητοί γονείς εκείνου του υπέροχου γιου που συνάντησε η κόρη μου…
Ήθελα απλά να σας δώσω τα συγχαρητήρια μου…
Είναι υπέροχο για εμάς τις κοριτσομανες να γνωρίζουμε πως εκεί έξω υπάρχουν τόσο ξεχωριστά αρσενικά σα και τον γιο σας.
Εχθές λοιπόν τρώγοντας ένα παγωτό χωνάκι η δεκάχρονη κόρη μου έσταξε λίγο από τη σοκολάτα του στο άσπρο της μπλουζάκι. είδα λοιπόν το λεκέ και έσκυψα να πάρω από τη τσάντα μου μερικά μωρομαντηλα να σώσω ότι μπορώ. Όταν βρήκα τα μωρομαντηλα και σηκώθηκα να πάω προς το μέρος της, δε πρέπει να έκανα ούτε ένα λεπτό, την είδα να προσπαθεί να καθαρίσει μόνη το λεκε της με ένα βρεγμένο χαρτομάντιλο. Δίπλα της στεκόταν ένα αγόρι λιγάκι μεγαλύτερο από εκείνη και πλησιάζοντας τους, τον άκουσα να της λέει
-αν δε φύγει όλος δε πειράζει θα βγει στο πλυντήριο.
Εκείνη χαμογέλασε λιγάκι ντροπαλά και συνέχισε να καθαρίζει το λεκέ. Έφτασα κοντά τους και αφού είχα καταλάβει πως το ευγενικό αγόρι είχε προσφέρει το βρεγμένο χαρτί στη κόρη μου το ευχαρίστησα και εγώ με τη σειρά μου.
-Δε κάνει τίποτα μου είπε…
Και έκανε ένα βήμα πίσω σα να είχε τελειώσει την ιπποτική συμπεριφορά του, αφήνοντας εμένα να αναλάβω τον απρόοπτο λεκέ.
-Μαμά δε βγαίνει… Μου είπε η μικρή μου παρατώντας τη κάθε μάταιη προσπάθεια καθαρισμού.
-Δεν πειράζει, της απάντησα. Θα πάμε σπίτι να αλλάξεις μωρό μου.
-Ναι, μου είπε εκείνη φανερά λυπημένη που έπρεπε να διακοπεί η βόλτα μας στο πάρκο.
-Θα φύγετε; Τη ρώτησε ο μικρός ιππότης, εκείνος ο θαυμάσιος γιος που μεγαλώνετε…
-Ναι, του απάντησε η κόρη μου πάλι λίγο ντροπαλά. Δε μπορώ να μείνω έτσι λερωμένη νιώθω άβολα.
Τότε ο μικρός έβγαλε το ζακετακι του και της το πρόσφερε…
-Πάρε αυτό. Βάλτο από πάνω να μη φαίνεται ο λεκές. Δε χρειάζεται να χαλάσεις τη βόλτα σου για λίγο παγωτό.
-Όχι, δεν πειράζει, του είπε εκείνη που πλέον από την αμηχανία νομίζω είχε τα πιο κόκκινα μαγουλάκια που θα μπορούσε να είχε ποτέ!
-Μα σε παρακαλώ.. συνέχισε εκείνος.
Και πηγαίνοντας από πίσω της έριξε το ζακετακι του στη πλάτη της.
-Έλα κουμπώσου να μη φαίνεται.. της είπε χαμογελώντας.
Και εκείνη σαν υπνωτισμένη από την αναπάντεχη ευγένεια, το έκανε.
-Σε ευχαριστώ γλυκέ μου… του είπα σαστισμένη από τη συμπεριφορά του.
-Δεν κάνει τίποτα, μου απάντησε πάλι και έφυγε τρέχοντας να συνεχίσει το παιχνίδι με τους φίλους του.
Κάθησα πάλι στο παγκάκι μου έκπληκτη με το αυτονόητο, με τη καλή διάθεση του παλικαριού να βοηθήσει ένα μικρό κορίτσι. Αν το σκεφτείς αυτό είναι το λογικό. Όμως αγαπητοί γονείς αυτό που για το δικό σας παιδί έμοιαζε αυτονόητο για ένα κάρο άλλα παιδιά δε θα πέρναγε καν σαν σκέψη από το μυαλό τους.
Η κόρη μου νομίζω πως εχτές άκουσε τη καρδιά της να σκιρτάει πρώτη φορά. Με αυτό το αγνό σκίρτημα που έχουν οι καρδιές μας σε αυτές τις ηλικίες. Τη παρακολουθούσα να χαζεύει το αγόρι κρυφά με κλεφτες ματιές και όταν ο μικρός το καταλάβαινε που και που κουνούσε το χέρι του να τη χαιρετήσει. Ήρθε η ώρα να πάμε σπίτι. Πήρα τη ζακέτα και του την έδωσα ευχαριστώντας τον για ακόμα μια φορά και εκείνος αφού κοίταξε τη κόρη μου που τον κοίταζε με τη σειρά της μαγεμένη, τηv ξανάριξε στους ώμους της.
-Να τηv κρατήσεις μέχρι αύριο. Θα κρυώσεις αν τη βγάλεις τώρα.
-Μα και εσύ είσαι ιδρωμένος, βιάστηκα να διακόψω τη μικρή στιγμή τους παρασυρμένη από το μητρικό ένστικτο που χτυπάει λαμπάκι στα ιδρωμένα παιδιά.
-Eγώ είμαι άντρας μου είπε με ένα τεράστιο χαμόγελο. Τι ανάγκη έχω;;; Όχι επιμένω να τη πάρει το κορίτσι. Όταν ξανάρθετε μου τη δίνετε. Έλα αύριο άμα θες της είπε… θα είμαι εδώ με την αδερφή μου να τη γνωρίσεις κιόλας. Με λένε Μιχαήλ παρεμπιπτόντως και απλώνοντας της το χέρι για να γνωριστούν νόμιζα ότι έβλεπα ένα παλικαράκι 22 χρόνων παγιδευμένο σε ένα παιδάκι 14αρων.
Αγαπητοί γονείς αυτού του γιού. Δε θα πω τίποτα για την υπέροχη δουλειά που έχετε κάνει μαζί του, ξέρετε για αυτήν καλύτερα από όλους μας. Θα σας πω μόνο τούτο. Σας ευχαριστώ που μεγαλώνετε άντρες που θα θέλαμε όλες για τις κόρες μας. Σας ευχαριστώ που το παιδί σας μου θύμισε το αυτονόητο.. Σας ευχαριστώ που το πρώτο σκίρτημα της καρδιάς της ανήκε σε ένα τόσο ξεχωριστό πλάσμα σα το παιδί σας. Δε θα μπορούσε αύριο να έχει καλύτερη ανάμνηση από αυτήν που της προσέφερε ο γιος σας χθες
Υ.Γ. Μικρέ ιππότη αν κάποτε τύχει να με διαβάσεις να ξέρεις ότι δε θα σε ξεχάσω ποτέ!!!Γιατί αν και 40 χρονών γυναίκα μόλις χθες νομίζω συνάντησα για πρώτη φορά ένα τόσο αξιέπαινο αρσενικό στη ζωή μου❤️

www.tokatafigiomou.com