ΜΗ ΜΟΥ ΖΗΤΑΣ

ΜΟΥΣΙΚΗ: ΜΙΧΑΛΗΣ-ΜΕΘ- ΚΟΥΙΝΕΛΗΣ
ΣΤΙΧΟΙ: MAGEDA, ΑΝΝΑ ΜΑΡΙΑ
ΤΡΑΓΟΥΔΙ: STAVENTO & ΣΤΕΛΙΟΣ ΒΡΑΧΙΟΓΛΟΥ

Είσαι η αναπνοή μου…

Μη μου ζητάς έτσι απλά να σε ξεχάσω
και ούτε θα τρέξω ποτέ μου εγώ για να σε φτάσω
για λάθη που’γιναν και τώρα δεν αλλάζουν
στο παρελθόν σου λέω άσ’ τα να κουρνιάζουν.

Είμαι εδώ και η ψυχή μου σου φωνάζει
πως σ’ αγαπά κι αυτό να ξέρεις δεν αλλάζει
περνάει ο καιρός κι είναι μωρό μου αμαρτία
να ‘μαστε χώρια είναι τυραννία

Είσαι η αναπνοή μου
το ζεστό φιλί μου
και ο πυρετός
που με ξυπνάει τη νύχτα
Κάνε με ξανά δικιά σου
μες στην αγκαλιά σου
είναι γραμμένη
η δική μου μοίρα.

Πως να στο πω μονάχα εσύ οταν μ’ αγγίζεις
το σώμα μου όλο καταφέρνεις κι ηλεκτρίζεις
προσπάθησα και μ’ άλλους να σε ξεπεράσω
και σ’ άλλες αγκαλιές πήγα για να φωλιάσω

Μα δεν μπορούσα όλα μου φαινόταν ξένα
γιατί τα πάντα σύγκρινα με σένα
γίνε η βροχή και βρέξε τα ξερά μου φύλλα
τ’ απωθημένα άσε και γι’ αγάπη μίλα

Είσαι η αναπνοή μου(η αναπνοή μου)
το ζεστό φιλί μου (το ζεστό φιλί μου)
και ο πυρετός
που με ξυπνάει τη νύχτα
Κάνε με ξανά δικιά σου(ξανά δικιά σου)
μες στην αγκαλιά σου(μες στην αγκαλιά σου)
είναι γραμμένη
η δική μου μοίρα

Πως να στο πω πιο καθαρά
έχεις μάτια και βλέπεις
πέρασα απ’ άλλες αγκαλιές
μα δεν έχουν ό,τι έχεις
ό,τι κι αν γίνει
πρέπει ο κύκλος μας να κλείσει
ροή πρέπει να βρούμε
και ο τροχός να γυρίσει
Βάλε μια νότα ξανά
στη σιωπή του μυαλού μου
πρώτο ρόλο ξαναπάρε
στα ταξίδια του νου μου
κοίτα με πάλι όπως τότε
και δες πως έχω αλλάξει
είδα ζόρικους καιρούς
κι άλλα πόσα μου ‘χαν τάξει…

Στο βιβλίο μας λοιπόν
έχω άγραφες σειρές
βρες το τέλος εσύ
φτιάξ’ το όπως θες…
μονάχα αλήθεια χωράει
μην προσποιείσαι
εγώ καλέ μου
έχω δηλώσει ό,τι είσαι…

Είσαι η αναπνοή μου(η αναπνοή μου)
το ζεστό φιλί μου (το ζεστό φιλί μου)
και ο πυρετός
που με ξυπνάει τη νύχτα
Κάνε με ξανά δικιά σου(ξανά δικιά σου)
μες στην αγκαλιά σου(μες στην αγκαλιά σου)
είναι γραμμένη
η δική μου μοίρα

Και να θες να πας
(Είσαι)
αλλού και να αράξεις
(η αναπνοή μου)
αν βρεις άλλη ευκαιρία
μην σταθείς να την αρπάξεις…
(το ζεστό φιλί μου)
το ξέρω πως το στίγμα
(και ο πυρετός)
μου θα μένει χαραγμένο
(που με ξυπνάει τη νύχτα)
γλυκό και όμορφο
(και ο πυρετός)
κοίτα μη γίνεις αποθημένο…
(που με ξυπνάει τη νύχτα)
στο βιβλίο μας λοιπόν
(Κάνε με)
έχω άγραφες σειρές
(ξανά δικιά σου)
βρες το τέλος εσύ
φτιάξ’ το όπως θες…
(μες στην αγκαλιά σου)
μονάχα αλήθεια χωράει
μην προσποιείσαι
(είναι γραμμένη)
εδώ καλέ μου
έχω δηλώσει ό,τι είσαι…
(η δική μου μοίρα)

www.tokatafigiomou.com