ΚΑΝΩ ΤΟ ΚΟΣΜΟ ΑΝΑΚΑΤΟ

Αυτό το τραγούδι θυμάμαι…Αχ αυτό το τραγούδι…με ξύπνησε για ένα ολόκληρο βράδυ απο το λιθαργό που ζούσα εκείνη τη περίοδο…

ΜΟΥΣΙΚΗ: ΜΙΧΑΛΗΣ ΜΕΘ ΚΟΥΪΝΕΛΗΣ
ΣΤΙΧΟΙ: ΜΙΧΑΛΗΣ ΜΕΘ ΚΟΥΪΝΕΛΗΣ
ΤΡΑΓΟΥΔΙ: STAVENTO

Σε όνειρα μαζί σου πίστεψε με ακόμα τριγυρνώ
το ξύπνημα μου έχει ακόμα το δικό σου το χαμόγελο…
‘Αλλο ένα πρωινό Ηλίανθε μου που δεν είσαι εδώ
άλλο ένα πρωινό κάνω το κόσμο ανάκατο…
Μπερδεύομαι μέσα στο πλήθος και ακολουθώ
τη μυρωδιά σου που με καθιστούσε ανάστατο…
Ελπίζω να με οδηγήσει στο δικό σου το βυθό
ελπίζω να μη με οδηγήσει σε δικό σου υποκατάστατο…
Στον άστατο σου κόσμο βρήκα έδαφος για να πατώ…
Στους ροδαλένιους κάμπους βρήκα οσμή για να μυρίσω
Στην αγκαλιά σου βρήκα μέρος για να κρυφτώ
Και από τα χείλη σου ήπια κρασί για να μεθύσω…

Κάνω το κόσμο ανάκατο
Στο πλήθος ψάχνω να σε βρω
Ανάγκη έχουν τα μάτια μου να σε αντικρύσουν,
Τα χείλη μου λαχταράνε να σε φιλήσουν…
Κάνω το κόσμο ανάκατο
Ψάχνω παντού για να σε βρω
Στη θάλασσα,στα αστέρια στη γη τον ουρανό…
Ρε δε με νοιάζει σου λέω
με νοιάζει μόνο να σε δω…

Ο ήλιος με αποχαιρετά και εγώ ακόμα σε ψάχνω
Τα φώτα ανάβουν τα αστέρια απλώνονται στον ουρανό
Την απερίγραπτη ομορφία σου
πως να περιγράψω
το φεγγάρι στο βαθύ το μπλε ακόμα είναι μισό
Ανάσα παίρνω σε ένα από τα παγκάκια που ‘χαμε κάτσει
Μονολογώ όλα εκείνα που μαζί είχαμε πει
Ακροβατώ στα γράμματα που μαζί είχαμε γράψει
και σχιματίζανε τη πιο όμορφη λέξη πάνω στη γη…
Πάνω στη γη, που πίστεψε με απόψε είναι μικρή
Μπροστά στη πεθυμιά μου να σε δω έτσι φαντάζει
Η ματιά μου ψάχνει ακόμα σαν τρελή να σε βρει…
Γιατί η παρουσία σου μονάχα με καθησυχάζει…

Κάνω το κόσμο ανάκατο
Στο πλήθος ψάχνω να σε βρω
Ανάγκη έχουν τα μάτια μου να σε αντικρίσουν
τα χείλη μου λαχταράνε να σε φιλήσουν…
Κάνω το κόσμο ανάκατο
ψάχνω παντού για να σε βρω
Στη θάλασσα, στα αστέρια, στη γη στον ουρανό
Ρε δε με νοιάζει σου λέω,με νοιάζει μόνο να σε δω…

Το φόντο άλλαξε, το μπλέ αρχίζει να ανοίγει
το κουράγιο μου δε χάνω, ακόμα περπατώ
Απλά το να σε δω ακόμα πιο πολύ επείγει
Να πέσω στη αγκαλιά σου να ξεκουραστώ
Ξάφνου τα πόδια μου παγωσαν όταν σε είδα να πλησιάζεις
Και το στόμα μου δε μπόρεσε κουβέντα να σου πει
Το σκοτάδι μου άρχισες να γλυκοχαράζεις
Δεν είναι τυχαίο με την ώρα βλέπεις πήγαινε ασορτί…

Το πλήθος κάνω ανάστατο
Πετάω σαν αερόστατο
κάνεις το κόσμο μου όμορφο
λουλούδι σε αμμόλοφο
Το κόσμο κάνω ανάκατο
σε πίνω και γλυκομεθώ
Στη θάλασσα σου θα ριχτώ
Μπας και ησυχάσω…

www.tokatafigiomou.com