ΜΑΚΑΡΟΝΙΑ…ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕ ΦΩΣ…

Κάποτε, θυμάμαι, νέος, άφραγκος και περήφανος, πέρασα περίπου δύο μήνες της ζωής μου τρώγοντας συνεχώς μακαρόνια.
Τσιμουδιά στους γονείς μου, υποκρινόμουν πως όλα είναι καλά, είχα μάθει κάθε σχήμα, γεύση, μάρκα, εκδοχή των ζυμαρικών, κάποτε με τυρί, κάποτε χωρίς, πάντα όμως με κόκκινη σάλτσα. Τη φθηνότερη που έβρισκα στο Σούπερ Μάρκετ.
Τότε, ήταν μια αναγκαία, φθηνή λύση.
Τώρα, έγινε μια συνειδητή, γευστική επιλογή.
Και κάθε φορά που τα φτιάχνω, συνήθως Κυριακές, θυμάμαι πάντα εκείνο το αγόρι, στο μικρό εσωτερικό ισόγειο διαμέρισμα, που προσπαθούσε να σταθεί στα πόδια του και να φέρει στη ζωή του φως.
Ένα φως που ήρθε και έχει πάντα λίγο από το χρώμα του στολισμένου, πιο κλασικού και εύκολου φαγητού…
Καλή Κυριακή

ΠΗΓΗ:https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=2749035765220400&id=153593821431287

www.tokatafigiomou.com