Η ΚΙΤΡΙΝΗ ΠΑΣΧΑΛΙΤΣΑ

 

Μια κίτρινη πασχαλίτσα.

Τη συνάντησα όταν ανέβηκα για λίγο στην ταράτσα. Ήρθε και κόλλησε πάνω στο μπλουζάκι μου και αμέσως την πήρα στα χέρια μου.

Την κοιτούσα και σκεφτόμουν πόσο μεγάλος μπορεί να φαίνομαι στα μάτια της. Άραγε φοβόταν; Καταλάβαινε ότι είμαι ένα είδος που απειλεί την ύπαρξη της; Που καταστρέφει τη φύση και κάθε τι μέσα σε αυτήν;

Την κρατούσα και ένιωθα άσχημα που δεν ήμουν το ίδιο αθώος και καλός όπως εκείνη.

Είμαι σίγουρος ότι μια πασχαλίτσα δε θέλει να κάνει κακό στη φύση. Δε θέλει να πατήσει επί πτωμάτων για να καταφέρει κάτι. Δεν αφήνει πίσω της σκουπίδια που καταστρέφουν τον πλανήτη. Δεν χτίζε το σπίτι της της κόβοντας τα δέντρα που είναι στο οικόπεδο. Δεν κυκλοφορεί με στόχο να κλέψει, να σκοτώσει ή να εξαπατήσει κάποιον όμοιο της.

Την κοιτούσα και ένιωθα άσχημα που το δικό μου είδος κάνει όλα τα παραπάνω και πολλά περισσότερα.

Περίεργο συναίσθημα να κρατώ στα χέρια μου κάτι τόσο εύθραυστο, κάτι τόσο αγνό, κάτι τόσο μοναδικό…

Σήκωσα το χέρι μου λίγο πιο ψηλά με φόντο τη θέα της μεγάλης πόλης. Η πασχαλίτσα έμοιαζε τόσο όμορφη και αυτή η πόλη πίσω μου τόσο άσχημη. Μια πόλη που κάνει τα πάντα για να καταστρέψει κάθε είδος πρασίνου, κάθε είδος οργανισμού που θα μπορούσε να ζει μέσα σε αυτό. Σκληρή αλήθεια να ζεις σε μια πόλη που δεν αγαπάει. Σκληρή αλήθεια να ζεις σε μια κοινωνία που ξεχνάει να αγαπάει γενικότερα…

Πασχαλίτσα μου, συγνώμη για τον κόσμο που σε έφεραν να ζεις. Και εγώ νιώθω περίεργα πολλές φορές. Τα είχα φανταστεί λίγο διαφορετικά τα πράγματα ως παιδί, αλλά πίστεψέ με, κάνω ό,τι περνάει από το χέρι μου για να μην ντρέπομαι πολύ για όσα αφήσω πίσω μου.

Αυτός ο κόσμος με τρομάζει και εμένα κι ας είμαι κομμάτι του. Αλλά όσο συναντώ πλάσματα σαν εσένα στο δρόμο μου, νιώθω ότι ακόμα υπάρχει ελπίδα. Αν εσύ κατάφερες να βρεθείς στην τσιμεντένια «ταράτσα» μου, τότε ίσως καταφέρω κι εγώ να βρεθώ στον δικό ολάνθιστο «κήπο».

ΠΗΓΗ:https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=2679360788854565&id=153593821431287

www.tokatafigiomou.com