ΚΑΙ ΟΜΩΣ ΘΑΥΜΑΤΑ ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ…

30-04-2021

ΜΕΓΑΛΗ ΠΕΜΠΤΗ…

Είναι βραδύ και σκέφτομαι διάφορα…Κάθε Μεγάλη Εβδομάδα σκέφτομαι διάφορα περί θρησκείας…Και σήμερα που από χτες ήμουν λυπημένη είδα κάτι στο δρόμο που σκέφτηκα τον Χριστό μας…Πόση γαλήνη μου έφερε εκείνη τη στιγμή αυτή η εικόνα…Και αυτό ένα μικρό θαύμα δεν είναι…;;;Στη δύσκολη στιγμή, σε άσχημη κατάσταση σου έρχετε κάποιος από το πουθενά και σου φέρνει στην ασχήμια μια όμορφη εικόνα…Ας τους έχει ο Θεός καλά…Και δεν είναι το μόνο Θαύμα που μου έχει συμβεί ή έχω δει…Και θα ήθελα να τα μοιραστω μαζί σας γιατί και σας μπορει να σας βοηθησει στη ψυχή σας…

Ήταν νομίζω 2010 όταν πήγα στη Τήνο να δω μια φίλη μου και έτυχε να είμαι στην γιορτή της Αγίας Πελαγίας…Η Αγία Πελαγία γιορτάζεται στις 23 Ιουλίου και είναι η μοναχή που μέσω οράματος της βρέθηκε η εικόνα της Παναγίας που βρίσκεται στην Εκκλησία του νησιού…Το πρωί λοιπόν αυτής της ημέρας η εικόνα της Παναγίας φεύγει από την Εκκλησία και πάει στο μοναστήρι της Αγίας Πελαγίας,μένει εκεί μέχρι τις 7 το απόγευμα και επιστρέφει με τη πομπή του κόσμου από το μοναστήρι στην Εκκλησία πάλι…Πριν λοιπόν φτάσει στην Εκκλησία κάνει στάση και δέηση στο λιμάνι του νησιού με τη μπάντα και πυροτεχνήματα στο τέλος…Κάπου εκεί ήμουν και εγώ…Και εδώ γίνεται το θαύμα…Ενώ όσο περιμέναμε την εικόνα να κατέβει,είχε πολύ κρύο,αέρα,(δε το λένε τυχαία το νησί των ανέμων μαζί με τη Μύκονο),με το που φτάνει η εικόνα στο λιμάνι νηνεμία,ζέστη μια γλυκιά αύρα σε όλο το σημείο που ήταν η εικόνα…Εν τω μεταξύ είδα πως δεν είχα τσιγάρα και βγαίνω από το κόσμο και παω στη γωνία στο περίπτερο να πάρω…Έ κάνοντας μερικά βήματα πιο εκεί (μερικά βήματα,το τονίζω,) είχε κρύο και αέρα πάλι…Παίρνω ότι θέλω από το περίπτερο και πάω στη λιτανεία πάλι η ΙΔΙΑ ΖΕΣΤΗ ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΑ…Δε θα το ξεχάσω ποτέ…

Μετά από δύο μέρες από αυτό που έγινε στο λιμάνι αποφάσισα να πάω στο Εκκλησία να προσκηνίσω την εικόνα της Παναγίας…Το προηγούμενο βράδυ είχα πάθει κολικό του νεφρού…Τέσπα το πρωί ήμουν κάπως καλύτερα και είπα να πάω…Όχι για να με κάνει καλά απλα γιατί μετα θα έφευγα και ήθελα να πάω…Ξεκινάω λοιπόν και έκανα αρκετές στάσεις γιατι πονούσα κάπως…Ανεβαίνω με τα πολλά, προσκυνάω,και πέρνω το δρόμο του γυρισμού…(Να πω,οτι οταν έφτασα δε ζήτησα,κανε με καλα κτλ,δε ζήτησα κάτι)Τίποτα…Δε πονούσα πια καθόλου…Κατεβηκα από την εκκλησία πετώντας…Ούτε μια στάση…Και από εκείνη τη στιγμη δε πόνεσα καθόλου ξανα…Ευλογία και θαύμα…

Και ένα ακόμα θαύμα…Ήταν το 2017 που ήρθαν τα λείψανα της Αγίας Ελένης και κομμάτι από το Τίμιο ξύλο από τη Βενετία στην Αθήνα…Πήγα και εγω να προσκηνύσω…Ουρά όσο βλέπει το μάτι…Κάθε μισή ώρα κάναμε και ένα βήμα…Αλλά περίμενα αν και τα πόδια μου είχα αρχίσει να μη τα νιώθω…Με τα πολλά ήρθε η ώρα μου να μπω και εγω,φίλησα τα λείψανα της Αγίας Ελένης και το Τίμιο Ξύλο και βγαίνω έξω,κάθομαι (γιατι δεν άντεχα άλλο την ορθοστασία)ούτε πέντε λεπτά και σηκώνομαι να φύγω…Τα πόδια μου ήταν σαν να είχα μόλις είχα σηκώθει απο ξεκούραση…Μετά περπάτησα,περίμενα λεοφωρία,(ΌΡΘΙΑ)ανέβηκα σκάλες και τα πόδια μου λες και είχαν φτερά όχι πόδια…Πανάλαφρα…Ένα ακόμα θαύμα…

Πιστεύω λοιπόν οτί θαύματα γίνονται κάθε μέρα στη γή.. Άλλα μικρά άλλα μεγάλα αρκει να τα πιστέψουμε…Να μη το ρίξουμε ααα συμπτώση είναι…

Καλή Ανάστση να έχουμε φίλοι μου και καλό Πάσχα και ότι επιθυμεί ο καθένας πιο πολυ στη ζωή του να του συμβεί σαν ένα μικρό ΘΑΥΜΑ…

www.tokatafigiomou.com